Haarlem,
06
november
2017
|
08:50
Europe/Amsterdam

Dag van de BHV: 'We doen het niet voor onszelf, we doen het voor jou!'

“Een BHV’er, is dat niet zo’n irritant persoon in een geel hesje die je, net als je een belangrijk telefoontje verwacht, naar buiten dirigeert om tien nutteloze minuten met je collega’s in de regen te staan?” Dat is het beeld dat veel mensen hebben van de bedrijfshulpverleners. Maar ze doen en kunnen veel meer! Het is juist goed dat je ze niet ziet, dat betekent dat er niets aan de hand is. Vandaag, op de Dag van de BHV, willen we ze juist wèl zien. Om ze in het zonnetje te zetten. Jelle Scheurleer, Erica Wassink en Robert Hessen van Inholland Haarlem vertellen waar de BHV’er voor staat: “We doen het voor jou.”

Jelle Scheurleer is al een behoorlijke tijd BHV’er. “De directe aanleiding was een incident in het skillslab. Zelf was ik, strak in pak, bij een diploma-uitreiking toen een externe medewerker met een ladder een sprinkler raakte. Het gevolg? Het water spoot alle kanten uit! Ik werd uit de collegezaal gehaald, we moesten met man en macht handelen. Na drie kwartier stopte het pas. De apparatuur hebben we met matrassen weten te beschermen, de muren hadden veel waterschade en ik had een nat pak.” Voor Jelle was dit hét moment om zich op te geven als BHV’er. “Ik vroeg me na het incident af hoe het binnen de organisatie geregeld was met de veiligheid. Als coördinator stralingsdeskundige was het een kleine stap om ook BHV’er te worden.”

Veiligheid
Door de jaren heen is Jelle anders naar veiligheid gaan kijken. Met nieuwe BHV’ers loopt hij altijd een rondje door het gebouw. Waar hangen de portofoons, de verbandkoffers, noodtelefoons, waar zijn de nooduitgangen en zijn ze niet geblokkeerd? Ook Erica Wassink, assistent-controller domein BFL-Noord, kijkt sinds ze BHV’er is anders naar de omgeving. “Noem het beroepsdeformatie. Ik hoef maar een hotel in te lopen, en ik ga op zoek naar brandmelders en vluchtwegen. Inholland is, zoals ze dat noemen, een risico-arme omgeving maar er lopen wel veel mensen rond. Daarom is het van belang dat er genoeg mensen zijn die eerste hulp kunnen verlenen en als dat nodig is medische hulp inroepen.” Ze leert veel, elk jaar gaat ze op herhalingscursus. Dat moet wel, de medische inzichten verschillen van jaar tot jaar. “Zoals bij reanimatie. Eerst was het 15 borstcompressies op 1 mond-op-mondbeademing, nu is het 30 om 2. Daarbij zakt je kennis ook weg als je het, zoals ik, niet dagelijks gebruikt.” Ze heeft bij Inholland nog nooit een calamiteit meegemaakt. Haar medische kennis heeft ze tot nu toe het vaakst toegepast op haar kinderen. “Pleisters plakken kan ik ondertussen als de beste.”

Jelle Scheurleer, al jarenlang BHV'er bij Inholland Haarlem
Iedereen moet zelf weten of hij BHV’er wordt of niet, het moet geen verplichting zijn. Maar als jij veiligheid in een openbaar gebouw belangrijk vindt, dan zeg ik: trek de handschoen aan!
Jelle Scheurleer, al jarenlang BHV'er bij Inholland Haarlem

Waardering
“Het moet in je zitten. Je moet iets voor anderen willen betekenen, snel de situatie inschatten en beslissingen nemen.” Dat zit bij Robert Hessen, medewerker Facilitair bij het Servicepunt, allemaal wel goed. “Toen iemand heftige pijn had, nierstenen bleek later, wisten sommige collega’s om mij heen zich geen raad. Ik handel in zo’n situatie direct.” Wat Robert opvalt, is dat je als BHV’er pas echt wordt gewaardeerd als ze je nodig hebben. “Mensen kennen ons voornamelijk van de ontruimingsoefeningen. Zit je net lekker te werken, moet je van ons naar buiten toe! Heel irritant natuurlijk, we stuiten dan echt op onbegrip. Maar het hoort er nou eenmaal bij. Als team leren we veel van zo’n oefening. Wie doet wat en hoe snel is iedereen ter plaatse?”

Supermensen, oftewel: super, mensen!
Een BHV’er herken je niet ‘in het wild’, ze kunnen overal werken. Voor de klas, in de kantine, achter een computer… Pas als de nood aan de man is, schieten ze van alle kanten te hulp. Naast Jelle, Erica en Robert zijn er nog 34 BHV’ers. En in januari komen er nog eens 10 bij. En er kunnen er altijd nog meer bij. Zoals Jelle het treffend verwoordt: “Iedereen moet zelf weten of hij BHV’er wordt of niet, het moet geen verplichting zijn. Maar als jij veiligheid in een openbaar gebouw belangrijk vindt, dan zeg ik: trek de handschoen aan!”

Dit zijn de Haarlemse BHV’ers. Dank voor jullie tomeloze inzet!

Nanda Abercrombie, Aad Arisz, Sharmila Balesar, Wendy Beentjes, Natascha Breen, Hans van Eerden, Jaouad el Falsiri, Anja Filmer, Carla Gagestein, Liena Gajadhar, Tineke Geerlofs-de Wit, Seb Goezinnen, Frank ’t Hart, Freia Heirman, Robert Hessen, Kris Hofman, Patricia Kaboue-Steenbruggen, Carola Kist, Marinus de Laat, Ed Loeffen, Jelmer Looijensteijn, Tessa Mulder, Tineke Nienhuis, Loes Pennarts (hoofd ploegleider Haarlem, te bereiken voor vragen of een leuke workshop), Ans Pijnaker, Bart Roem, Pien Schelfaut, Jelle Scheurleer, Andrew Smith, Ingrid Tonner-Veel, Linda Tromp, Carolien Valstar, Hetty Versnel, Michel Vledder, Erica Wassink, Natasja Zonneveld en Niels van der Zwet.

Vanaf januari 2018 komen daar nog bij: Hans Bakker, Bas van Beveren, Dea Bijlsma, Frank Brouwer, Barbara Colarejo, Petra Folkertsma, Daphne Heemskerk, Curly Kerkhoff, Marianne de Vries en Laila Zadelhoff.

Natuurlijk bedanken we ook de BHV’ers van de andere Inholland-vestigingen voor hun inzet en enthousiasme. Alle BHV’ers worden vandaag bedankt met een presentje.

Reacties (0)
Bedankt voor uw bericht.