Den Haag,
27
september
2016
|
15:51
Europe/Amsterdam

Jet schrijft Kees: Stellen we de juiste vragen?

In deze blog delen Jet de Ranitz (collegevoorzitter Hogeschool Inholland) en Kees Boele (collegevoorzitter Hogeschool van Arnhem en Nijmegen) wat hen bezighoudt en voor welke uitdagingen ze staan. Als bestuurders van een hogeschool bevinden Kees en Jet zich in een dynamische omgeving en is geen dag hetzelfde. Zowel op bestuurlijk niveau maar juist ook tijdens de dagelijkse gang van zaken. Ze schrijven elkaar tweewekelijks over de mooie en minder mooie momenten in hun functie. Kunnen ze van elkaar leren?

 

Beste Kees,

Van alle docenten die ik heb gehad tot nu toe, zijn er twee die mij vooral zijn bijgebleven. Ze hebben mij geraakt met een opmerking die ik nooit ben vergeten.

De eerste was mijn lerares Engels op de middelbare school. Toen ik haar vroeg waarom ik ‘maar een 7’ had voor een opstel, was haar antwoord dat ze beter van mij had verwacht omdat ik goed was in Engels. Ze vond dat ik meer mijn best moest doen. Ze had gelijk: ik had me er gemakkelijk van af gemaakt. Ik baalde natuurlijk, maar ben ook harder gaan werken voor haar. Sterker nog, toen ik daarna een docent kreeg die het allemaal wel prima vond, was ik teleurgesteld. Ik miste de lerares die hogere verwachtingen van mij had.

De tweede kwam ik tegen bij een cursus ‘Finance voor non-financials’. Hij bracht mij geruststelling door te zeggen dat het bij het lezen van de cijfers toch vaak neerkwam op ‘gezond boeren verstand’. Je niet in de luren laten leggen door allerlei formules die er ingewikkeld uitzien, maar vertrouwen op wat je met goed nadenken gewoon kunt zien. En daar vragen over stellen.

Veel mensen hebben zulke docenten ontmoet: inspiratoren die je aanzetten tot méér en die je ook het vertrouwen geven dat je het kunt met wat je hebt. Ik gaf hun oordeel waarde omdat ik ook vertrouwen had in hun algemene oordeel over waar de lat hoort te liggen; niet alleen voor mij maar voor iedereen. Als we het hebben over goed onderwijs is dit volgens mij wat we beogen.

Als bestuurder besef ik mij terdege dat ik op mijn beurt de verantwoordelijkheid heb om zo’n baken te zijn. Ik ben niet degene die het onderwijs geeft, maar mensen kijken wel naar mij om te weten waar Inholland voor staat en waar we naartoe gaan. En op persoonlijk vlak om vertrouwen, steun en inspiratie te geven. Om de norm te stellen en het uit te spreken als ik vind dat het beter kan, evenzogoed als de complimenten voor wat is gelukt.

Om op koers te blijven heb ik zelf ook inspiratie nodig. Ik denk nog weleens terug aan mijn docenten. Je moet je huiswerk doen en dan vertrouwen op je gezonde verstand. Niet tevreden zijn met ‘voldoende’. Maar je moet ook wel weten waar ‘voldoende’ over gaat. Ik scherp mij daarbij graag aan collega’s. Mensen die met vergelijkbare uitdagingen bezig zijn en die het anders doen dan ik. Van hen kan ik leren.

Ik scherp mij graag aan collega’s. Mensen die met vergelijkbare uitdagingen bezig zijn en die het anders doen dan ik. Van hen kan ik leren.
Jet de Ranitz, collegevoorzitter Hogeschool Inholland

In dat kader hadden wij als college van bestuur aan de start van het jaar een intervisie sessie met het CvB van collega Hogeschool Rotterdam, met een externe begeleider. Het was een inspirerende sessie. We hebben met elkaar voorbeelden gedeeld van spannende momenten, waarbij ons eigen optreden soms wel en soms geen succes opleverde. Het was prettig om herkenning te krijgen, maar vooral ook fijn om te kunnen reflecteren op wat ik beter kan doen. Ik hoef niet altijd het antwoord te hebben. Het voelt soms wel zo, maar het kan ook een valkuil zijn. Ik kan ook leiden door vragen te stellen. Dat geeft ruimte aan anderen om hun bijdrage te leveren.

Ik vind dat we dat vaker kunnen doen. Onszelf kwetsbaar opstellen en vragen stellen. Volgens mij raak jij daar ook aan als je het hebt over ‘professionals governance’ in het essay dat je op 19 september publiceerde. Daarin heb je het vooral over hoe docenten onderling zich hierin zouden kunnen bekwamen en dat dit kan bijdragen aan kwaliteit. Ik ben benieuwd hoe je in dit verband je eigen rol beziet. Hoe dragen wij als bestuurders bij aan het bevorderen van het goede gedrag? Hoe zorgen wij voor de juiste stimulans en hoe voorkomen we dat professionals zich vervolgens terugtrekken op hun eigen ‘professionals eiland’?

Ik vraag dat omdat ik het als één van mijn taken zie om de eenheid van onze hogeschool te behouden. Wij zijn als hogeschool immers een gemeenschap, die waarde heeft door voor meer te staan dan een vak. Waarin verbondenheid op vele niveaus bij moet dragen aan een omgeving waarin studenten zich kunnen ontplooien in meerdere richtingen.

Ik ben benieuwd hoe jij dat ziet en hoe je je eigen rol opvat.

Hartelijks,

Jet

Reacties 1 - 2 (2)
Het bericht is verzonden, deze zal worden geplaatst na goedkeuring.
Jet de Ranitz
28
September
2016
Fijn, Arthur. Dankjewel!
Arthur van der Ham
28
September
2016
Goedemorgen Jet,
wat een prettige start van de woensdagochtend (die begon met het besef dat ik mijn pasje was vergeten, maar ook dat ik lieve en wél oplettende collega's heb), mijn laatste dag voor een 10-daagse reis naar Moskou & Togliatti. Meest blij wordt ik van jouw zin: "Je niet in de luren laten leggen door allerlei formules die er ingewikkeld uitzien, maar vertrouwen op wat je met goed nadenken gewoon kunt zien. En daar vragen over stellen." Ik vertel dat óók ieder college economie aan mijn studenten Integrale Veiligheid in Rotterdam-Zuid die zo goed als géén economische basis (blijken te) hebben. Ook ik probeer hen niets anders dan gerust te stellen en vertrouwen te geven ("jij hebt al je hele leven bezit of jij maakt bij het kopen van een tas ook een kosten-batenanalyse - maar je weet dat blijkbaar niet").
Wat betreft mijn rol, zelf doe ik het ook: t.o.v. de belastingdienst, zorgverzekeraar, Eneco maar ook t.o.v. Inhollandmanagers die van alles willen van een docent - ik durf inderdaad vragen te stellen of zelfs de welbekende knuppel eens te gooien.
Dank dus voor dit optimisme, een van de kenmerken van mijzelf én van de zojuist overleden Shimon Perez, die ik altijd heb weten te waarderen hoewel ik echt geen fan van zijn land ben!
Met vriendelijke groet,
Arthur van der Ham
p.s. nog t/m 9 oktober 70 jaar Scapino& The Nits: TING - ik nodig je uit voor die laatste zondag?

Contact
photo:Nieuwsredactie Inholland
Nieuwsredactie Inholland
Deel deze expert
Deel op: Twitter
Deel op: Facebook
Deel op: LinkedIn
Laatste nieuws