Arnhem/Nijmegen,
15
maart
2017
|
09:57
Europe/Amsterdam

Kees schrijft Jet: bestuurlijke prietpraat

Kees+Boele+%28collegevoorzitter+Hogeschool+van+Arnhem+en+Nijmegen%29.

Jet, allereerst dank voor je mooie laatste column, waarin je enkele studenten aan het woord liet, degenen om wie het uiteindelijk allemaal te doen is in ons werk.

Ik wil je deze keer graag een (geanonimiseerde) conversatie voorleggen, die ik onlangs ergens toevallig hoorde (ik stond op enige afstand en heb met verwondering geluisterd). Toen ik aan het eind van die bewuste dag thuis kwam heb ik dat wat ik onthouden had meteen even opgeschreven. Het betrof drie mensen uit onze kringen, die van het hoger onderwijs dus, die met elkaar in gesprek waren: naar ik meen een bestuurder, een directeur (ik denk van een faculteit of instituut of zoiets) en, zal ik maar zeggen, iemand uit het Haagse. Hier komt het.

Bestuurder: Waarom gaat het bij jou nou zo traag bij de verbetering van die opleiding?

Directeur: Je weet toch dat je gras niet harder kan laten groeien door er aan te trekken.

Bestuurder: Zit het wellicht ook in de cultuur?

Directeur: Een cultuurverandering duurt helemáál lang, dat is algemeen bekend. Ik kan hooguit de teams ‘faciliteren’ en vragen wat zij nodig hebben. Vergeet ook niet dat er veel managementwisselingen zijn geweest. Er is nu echt behoefte aan rust in het team. Er is best nog veel angst onder de docenten.

Bestuurder: Voor wie dan?

Directeur: Dat weet ik niet precies, maar het zit er wel. Deels ook voor de NVAO.

Hagenees: Je merkt gewoon dat ze daar bezig zijn met hun posities, de NVAO, de Inspectie, en de directie HO. En ik zeg altijd: in een vlek moet je niet roeren. Dat krijg je onherroepelijk een keer op je bordje.

Bestuurder: Maar kunnen we dat in de vereniging dan niet eens adresseren?

Hagenees: Dan moet het bestuur daar eerst eens over praten, we moeten dat afstemmen met de VSNU. Maar eigenlijk kan het alleen al niet omdat het niet in ons strategienota staat en die hebben we kort geleden vastgesteld: dat was al een hele ‘tour de force’.

Directeur: Je moet natuurlijk ook wel zorgen voor draagvlak, anders gaat het niet. Ik heb er een teamcoach opgezet, want de vorige maakte niet echt verbinding.

Bestuurder: Heb jij die zomaar ingezet, buiten juridische zaken, control en inkoop om? Wel eens aan de aanbestedingsprocedures gedacht?

Directeur: Ik moest gewoon handelen, dat hadden we in het resulaat- en ontwikkelgesprek afgesproken. Maar goed, ik geloof vooral in ‘cocreatie’. En wat ook zou kunnen helpen is het ontslaan van slecht functionerende docenten.

Bestuurder: Je weet toch dat we een bovenwettelijke regeling hebben, dat gaat niet. En ik kan ook niet zomaar buiten de portefeuillehouder iets in gang zetten en die is net twee weken in het buiteland, voor een congres.

Directeur: En als we dan eens ‘out of the box’ een paar miljoen daarvoor reserveren en echt eens een ‘discontinue interventie’ doen?

Bestuurder: Dat kun je wel ‘shaken’. De accountants zitten er tegenwoordig bovenop met de voorzieningen in de jaarrekening. En bij de auditcommissie van de Raad van Toezicht krijg ik dat er al helemaal niet door. Ik kan het in de Vereniging eens aan de orde stellen.

Hagenaar: De politieke realiteit is gewoon zo dat dit nu geen ‘issue’ is. Je kunt het wel willen, maar dan snap je niet hoe het in Den Haag werkt. Volgens mij hebben we er ooit in de Vereniging ook nog een bindingsbesluit over genomen.

Bestuurder: Kunnen we dan toch niet eens een keer piketpalen slaan op dit punt? Ik zeg altijd: onder druk wordt alles vloeibaar.

Directeur: Bijvoorbeeld gewoon een nieuwe opleiding starten?

Bestuurder: Dat kun je wel vergeten.

Directeur: Hoezo?

Bestuurder: Wel eens gehoord van het macrodoelmatigheidskader? En OCW en de bonden zitten er ook echt anders in. Trouwens, daar staat de Medezeggenschapsraad ook niet bij te juichen, ze zien me aankomen, net na vaststelling in derde termijn van de kaderbrief. ‘Top down’ werkt niet in deze tijd.

Hagenaar: Maar hoe blijf jij dan ‘in control’?

Bestuurder: Het gaat mijns inziens vooral om de goede beweging. Op een ‘paradigmashift’ kun je niet sturen.

Directeur: Ik zou wel geholpen zijn met een paar goede onderwijskundigen, maar ik kom er niet door bij de ondersteunende dienst, zij zijn gebonden aan de interne budgetteringsregels en aan de vorig jaar gemaakte afspraken met instituten.

Bestuurder: Ik wil geen stafsturing. Je weet toch dat we een prestatieafspraak hebben over de overhead, daar word ik op afgerekend. Het moet echt van de docenten zelf komen.

Directeur: Dat kan niet, want de urenplaatjes liggen al lang vast. En de OER moest ik onlangs al inleveren bij de bestuurssecretaris voor volgend jaar. Daar zouden jullie het trouwens toch over hebben in de Vereniging?

Bestuurder: Ja, ik heb het geprobeerd, maar ik merkte tijdens de tweedaagse al dat het weinig steun had.

Hagenees: Het is sowieso beter eerst het advies van de drie commissie af te wachten. En trouwens, vlak voor dat advies zijn de verkiezingen, daarna is de minister demissionair, dus dan ligt alles weer anders en stellen we een nieuwe commissie in. Laten we in elk geval vol gaan voor onze eigen inspirerende en creatieve speerpunten: investeren in docenten en onderzoek, ruimte geven aan onderwijs op maat, vertrouwen op de ambities van de hogescholen zelf.

Dit was de conversatie. Nu je het gelezen hebt, kan ik je opbiechten dat het fictief was (maar dat had je natuurlijk al snel in de gaten). Het is een conversatie vol met excuses, bestuurlijke- en directieprietpraat. Vandaag zijn de verkiezingen, eveneens vooraf gegaan door heel veel campagneprietpraat. Nu mijn vraag: hoe zouden we dit patroon nu eens kunnen doorbreken?

 

Over deze blog

In deze blog delen Jet de Ranitz (collegevoorzitter Hogeschool Inholland) en Kees Boele (collegevoorzitter Hogeschool van Arnhem en Nijmegen) wat hen bezighoudt en voor welke uitdagingen ze staan. Als bestuurders van een hogeschool bevinden Kees en Jet zich in een dynamische omgeving en is geen dag hetzelfde. Zowel op bestuurlijk niveau maar juist ook tijdens de dagelijkse gang van zaken. Ze schrijven elkaar tweewekelijks over de mooie en minder mooie momenten in hun functie. Kunnen ze van elkaar leren?

Reacties (0)
Het bericht is verzonden, deze zal worden geplaatst na goedkeuring.
Contact
photo:Karlien  de Bruin
Karlien de Bruin
Persvoorlichter
06 - 152 797 73 ma - do
/
06 - 520 446 75 vr
Deel deze release
Deel op: Twitter
Deel op: Facebook
Deel op: LinkedIn
Laatste nieuws