Amsterdam,
28
december
2017
|
09:00
Europe/Amsterdam

Verandering ingezet dankzij durf en passie

Teamleider Jacqueline van Rennes (Mondzorgkunde, Inholland Amsterdam)

Jacqueline+van+Rennes%2C+teamleider+Mondzorgkunde

Kunnen een hogeschool en universiteit op gelijkwaardige basis samenwerken? Jacqueline van Rennes en haar docententeam van Mondzorgkunde van Inholland Amsterdam laten zien dat het mogelijk is. Dankzij een flinke dosis durf oogsten ze waardering met hun interprofessionele manier van werken. Het team eindigde op de tweede plaats van de Wij Inholland award met hun nominatie voor team van het jaar 2018.

“Van origine ben ik Zuid-Limburgse. Toen ik bij Inholland aan de slag ging, moest ik wennen aan de typisch Amsterdamse openheid en directheid van collega’s en studenten. Nu waardeer ik die erg. We zeggen elkaar waar het op staat. Ik vind het belangrijk dat docenten hun hart durven volgen. Daarom vraag ik elke nieuwe collega waar hij of zij blij van wordt. Wie zich graag op bijvoorbeeld onderzoek wil richten, krijgt die kans. Daardoor ervaren docenten eigenaarschap van het onderwijs waarvoor ze verantwoordelijk zijn en denken ze actief mee. Zo hoort het, zij zijn tenslotte de experts.

Iedereen in ons team voelt zich gedeeld verantwoordelijk voor het onderwijs. Ook al draag je maar een klein steentje bij. Dat gevoel stralen we uit naar buiten. Ik ben heel trots dat mijn teamleden er niet alleen zijn voor studenten, maar tegelijk volop werken aan bijvoorbeeld bijscholing, een master of hun certificaat Basis Kwalificatie Examinering.

Er staat nu een hecht team naast mij. Als ik zie waar we zijn als opleiding, hebben durf en passie ons de afgelopen jaren ver gebracht. 
Jacqueline van Rennes, teamleider Mondzorgkunde, Inholland Amsterdam

Als opleiding Mondzorgkunde komen we van ver. De relatie met het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA), waarmee we nauw samenwerken, is gelijkwaardig geworden. Ook onze docenten verzorgen nu lessen, onder meer in onze eigen, nieuwe preklinieken. Daarnaast schuif ik sinds kort aan bij het directieoverleg van ACTA. Zo praten, denken én beslissen we mee over onze opleiding en het pand. Er wordt nu regelmatig een beroep op ons gedaan en naar onze kijk op onderwijs gevraagd.

Ikzelf schudde ik het ‘Calimero-gevoel’ een paar jaar geleden van me af. De decaan van de Faculteit der Tandheelkunde vroeg mij toen om een lezing te houden voor een academisch publiek. Ik stond met knikkende knieën achter het spreekgestoelte. Achteraf kreeg ik complimenten voor mijn boodschap over de professionele relatie tussen mondhygiënist en tandarts. Ik ervoer daardoor dat we echt naast de universitaire opleiding staan.

Ons team kon dit veranderingsproces inzetten omdat we fouten durven te maken. We straffen missers niet af. Perfectionisme is geen vereiste binnen ons team, ook al werken we als mondhygiënisten doorgaans op de vierkante millimeter. Als teamleider vind ik het belangrijk dat mensen hun kwetsbaarheid mogen laten zien. In ons team lachen, huilen én borrelen we met elkaar. We gaan met plezier naar ons werk en met een goed gevoel weer naar huis – daar gaat het uiteindelijk om. Het resultaat is dat er nu een hecht team naast mij staat.

Als ik zie waar we nu zijn als opleiding, hebben durf en passie ons de afgelopen jaren ver gebracht. De stijgende student- en medewerkertevredenheid laten dat zien. Mijn ervaring is dat als je binnen onze hogeschool het lef hebt om nieuwe dingen op te pakken, je daarvoor alle ruimte krijgt. Probeer het eerst en zeg niet bij voorbaat dat iets onmogelijk is! Voor ons vielen de puzzelstukjes daardoor op hun plaats.”

Reacties (0)
Het bericht is verzonden, deze zal worden geplaatst na goedkeuring.